sinds 1956
Aaltens Christelijk Mannenkoor

Impressie van een afscheid

Marco

 

Toen Marco rond de zomervakantie aankondigde, dat hij aan het eind van dit jaar wilde stoppen als dirigent van het mannenkoor, voegde hij er aan toe: “ maar tot het Adventsconcert wil ik er vol voor gaan, om met een goed gevoel afscheid te kunnen nemen”. Nu kunnen we zeggen dat hij zich aan deze afspraak helemaal heeft gehouden.

Eerst met het oefenen, vele avonden om 19.30 uur beginnen, soms tot in den treuren uitleggen hoe je ademsteun moet houden, dat we goed moeten articuleren, dat we niet moeten zakken, vooral de baritons niet, je zou er de moed van laten zakken. Maar Marco ging door, scherp op elke afwijking, en hij nam ons mee!

 


 Na al die oefenavonden is dan de 15e december 2013 aangebroken. ’s Middags eerst nog repeteren om de laatste plooien glad te strijken, ook met de Eendracht en de solist. Gedoe met het licht, Dick Wikkerink nog druk bezig in z’n werkkleren, terwijl hij zo dadelijk ook nog solo moet zingen. Hoewel de zaal pas om half zeven open zal gaan, staan om zes uur al de eersten voor de deur. Het blijft een wonderlijk fenomeen, deze Adventswijding. Twee Aaltense verenigingen, het Aaltens Christelijk Mannenkoor en de Christelijke Muziekvereniging de Eendracht, twee heel verschillende verenigingen, maar al sinds jaar en dag verzorgen ze samen een Adventswijding voor een stampvolle kerk. Wij doen ons best om zo zacht mogelijk te zingen, en zij bateren er maar op los, en toch, op een wonderlijke manier past het bij elkaar.

Trommelaar

Harm te Lindert als de little drummerboy verovert direct de harten van het publiek. Onze a capella nummers, Frieden en Stille nacht, waar we zo op geoefend hebben, gaan goed in een muisstille kerk, tot opluchting van Marco. De solist Rutger de Vries heeft moeite om zich verstaanbaar te maken, ook al probeert de Eendracht het zo zachtjes mogelijk bij Son of God en O holy night. Van het Oekraïense kerstlied zingen we alleen het eerste couplet, daardoor kan Yvonne laten horen dat ze piano kan spelen, en hoe..  

Maar het hoogtepunt is toch wel het “King all glorious”. Hier past het wonderwel samen, de muziek en de zang, en het eindigt glorieus, machtig mooi. Marco staat na afloop te hijgen, heeft tijd nodig om op adem te komen, zoveel inspanning heeft het hem gekost, maar ook zoveel voldoening. Zo kun je met een heel goed gevoel afscheid nemen. We zullen hem missen!

Onder het publiek zat Suzanne, onze nieuwe dirigent. We zijn benieuwd wat zij en het nieuwe jaar ons zullen brengen. Deze traditie met de Eendracht moeten we er maar in houden.

Koor  Maandag de 16e nagepraat met een tevreden en voldane Marco. Dit was ook voor hem genieten, en een waardig afscheid. We zingen nog een paar nummers, en na de nodige dankwoorden eindigen we met  Ritter’s Abschied: Weh’, das wir scheiden müssen, lass mir noch einmal küssen…. Dat heeft hij toch maar niet letterlijk gedaan. Hij had ons nog wel tuk, allemaal. We moesten gaan staan, ons toen omdraaien met de rug naar hem toe, en toen weer terug. En toen zei hij: dit is het rondje van de dirigent. Aan zo’n streek kun je toch zien dat hij niet alleen dirigent is, maar ook boekhouder!

Marco, het ga je goed!                            Arnold Rots                                                                                 

 

Klik hier voor alle foto's.

 

 

 

 

 
 
                                                                           
                                                       
 Pivacy  Statement                                      © 2018 Aaltens Christelijk Mannenkoor.  Ontwerp G.W.Bussink